makeup beautyblog

Achter het scherm | herstel van mijn angststoornis

 

 

Herstel klinkt misschien alsof alles nu weer helemaal goed is en ik volledig hersteld ben. Zo ver ben ik nog niet, maar ik had nooit gedacht weer naar school te kunnen. En daar begin ik dan, volgende week.

 

Weer naar school. Als je een jaar geleden tegen me had gezegd dat ik weer naar school zou gaan, zou ik het niet hebben geloofd. Het is voor mij echt een mijlpaal. En daarom blik ik vandaag terug op hoe m’n herstel is verlopen.

 

makeup beautyblog

 

En dat begint even bij het dieptepunt. Want dat was me er eentje. Ik durfde nauwelijks naar buiten. Naar de supermarkt gaan was al de grootste opgave, dat soort dingen doen had ik het oprecht heel moeilijk mee. Ik zat dus alleen binnen. Bezoek krijgen werd ik ook heel angstig van. En dan is je wereld heel klein. Ik voelde me altijd bang. Niet alleen fysiek door m’n angststoornis, maar ook bang voor de toekomst. Wat moet er van m’n leven terecht komen als ik niet eens naar buiten durf?

Daar komt dan ook depressie bij kijken. Bijna onvermijdelijk. En die combinatie is pas killing. Bijna niks kunnen is 1 ding, compleet geen hoop meer hebben maakt die put alleen maar dieper. Het voelde echt alsof ik daar niet uit kon komen, nooit niet.

Uiteindelijk ben ik toen aangemeld voor een soort dagbesteding-hulp en een psycholoog. De eerste paar keren heb ik daar huilend voor de deur gestaan. Naar binnen gaan durfde ik gewoon niet. Ik schaamde me kapot en voelde me hulpeloos. Toch ben ik het blijven proberen. En uiteindelijk lukte het me een keer om naar binnen te gaan! Een kleine overwinning, die de beginstap naar mijn herstel is geweest.

Het gaf me een klein beetje hoop dat ik misschien toch wel iets meer zou kunnen, als ik het maar vaak genoeg zou proberen. En dat klinkt eenvoudig, maar dat is het totaal niet. Enorm vaak heb ik me paniekerig, teleurgesteld, bang en nog meer naars gevoeld. Als iets niet lukte. Of dan schaamde ik me weer. Waarom is iets wat voor iedereen zo vanzelfsprekend is voor mij zo moeilijk? Een vraag die ik mezelf eindeloos vaak gesteld heb.

 

Jeffree Star Cosmetics

 

Met kleine stapjes. Elke keer weer iets nieuws engs proberen. Op m’n blog heb ik wel eens over deze stapjes geschreven. Een rondje lopen in de stad, uit eten geweest, een drankje gedronken. Allemaal dingen die voor mij echt grote overwinningen waren. Elke kleine of grote overwinning geeft weer een beetje hoop terug. En dat is echt heel belangrijk om te hebben.

En nu, na veel oefenen, veel confrontaties met enge dingen, veel stapjes vooruit, en soms ook stapjes terug, is het zo ver: ik ga weer naar school. Volgende week begint het hele spektakel.

Dit terugblikken is voor mij heel gek. Ik weet nog preciés hoe het voelde om thuis hopeloos op bed te liggen. In die bodemloze put. En nu is er weer hoop. Ik ga gewoon naar school! Ik doe dingen, ik kom buiten, ik zie mensen. Het is nog steeds vaak lastig, maar ik ben een heel stuk verder.

Dit stuk heb ik niet geschreven om zielig te doen ofzo. Maar omdat ik het belangrijk vind om anderen mee te kunnen geven dat het allemaal écht beter kan worden, hoe onbeschrijflijk slecht je je ook kan voelen. Het is een lange weg geweest, en ik ben zeker nog niet volledig hersteld, maar ik kan in ieder geval weer leven. En dat is echt heel veel waard.

Dus volgende week weer op naar school, waar ik jullie zeker van op de hoogte ga houden!

Hoe gaat het met jullie?

 

 

Posts created 711

43 gedachten over “Achter het scherm | herstel van mijn angststoornis

  1. Wat knap dat je je er zo doorheen hebt geslagen! Het valt niet mee om dat gevecht met jezelf aan te gaan, ik ben blij voor je dat je weer steeds meer een ‘normaal’ leven kunt leiden. 🙂

  2. Wat tof dat je dit allemaal op je blog zet! Denk dat het veel mensen helpt. En wat goed dat je weer naar school gaat! Ik heb zelf ook een angststoornis en ben ook depressief erdoor geweest. Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij jou. Ik ben er nu 3 jaar mee bezig en ik durf zelf nog niet naar school te gaan, maar het gaat wel echt veel beter!

    xx

  3. Ik heb het al vaker gezegd, ben enorm trots op je! Waar ik wel benieuwd naar ben: in hoeverre heeft jouw blog (het van je afschrijven, de interactive met bezoekers), je geholpen in het proces?

    1. Dankjewel! Het bloggen heeft me erg veel geholpen. Ten eerste is het toch een vorm van afleiding die binnen handbereik ligt, en één van de weinige dingen die ik wél kon doen. Daarnaast ben ik 2 jaar niet naar school geweest, dan ga je je erg nutteloos voelen. M’n blog is dan het enige wat ik had dat ik echt zelf gemaakt heb en me trots over kon voelen. Alle leuke en lieve reacties helpen me heel erg; geeft me het gevoel dat ik en m’n artikelen gewaardeerd worden en dat is een heel fijn gevoel 🙂

  4. Je mag echt trots zijn dat je zover bent dat je nu weer naar school zult gaan. Als ik dit zo lees was het zeker niet makkelijk, maar ik vind het echt goed dat je niet op hebt gegeven en bent blijven vechten. Succes volgende week!

  5. Heel erg mooi om te lezen en al die stappen maken je steeds meer wie je was! IK snap heel goed die angst die je kan hebben maar bij mij is het zo ver niet geweest, gelukkig. Ik ben vrij snel in therapie gegaan zodat ik meteen mijn leven weer kon oppakken maar ik wilde ook geen dingen meer doen die ik voorheen wel deed. 🙂

  6. Ik ben heel benieuwd hoe je het gaat vinden op school! super knap dat je het weer gaat oppakken. Soms moet je jezelf echt uitdagen om weer wat dingen te gaan ondernemen, en zo te lezen doe je dat super goed. Succes!!

  7. Wat fijn om dit te lezen. Mijn zoon heeft hetzelfde, dus ik weet van heel dichtbij hoe ongelofelijk moeilijk en zwaar het is. Vooral ook omdat je andere mensen wel kunt uitleggen hoe het is, maar er maar weinig zijn die het ook écht begrijpen. Ze kunnen zich niet voorstellen dat iets waarvan zij denken ‘ach, dat doe je toch gewoon even’ zo verschrikkelijk het tegendeel van ‘gewoon’ kan zijn. Mijn enorme respect voor jouw weg, en je moed om erover te schrijven. <3

  8. Ik herken zoveel punten met waar je tegen aan loopt en hebt gelopen. Ik durfde niet eens meer simpel boodschappen te doen, als iemand op bezoek kwam raakte ik in paniek. Het is heel raar maar een angststoornis en depressie gaan bijna hand in hand met elkaar uit eigen ervaring . Goed van je dat je nu sterk genoeg bent om naar school te gaan!

  9. Nog steeds vind ik het echt top dat je deze stap hebt gezet! Je hebt een lange weg afgelegd en er is nu lekker veel licht aan het einde van de tunnel. Ben heel benieuwd hoe je eerste schooldagen zullen zijn!

  10. Wat tof dat je dit deelt! Ik vind het heel knap van je dat je gewoon doorgaat. Klinkt misschien zweverig: maar er gaan echt goeie dingen gebeuren. Doorgaan waar je mee bezig bent en you’ll make it 🙂

  11. Ik ben zo blij voor jou! Ik vroeg mij nog wel af als je straks naar school gaat, dan ben je op een plek die vertrouwd raakt. En je komt iedere dag grofweg met dezelfde mensen in contact. Heb jij dan nog van die angstige momenten? Is het iets wat zich alleen bij nieuwe situaties voordoet? Ik wens je in ieder geval heel veel succes en plezier volgende week!

    1. Hoe vaker ik iets doe, hoe gemakkelijker het wordt. Dus ik zal er wel aan wennen. Maar als ik het een tijdje niet doe wordt het weer enger, dus na vakantie zal het ook wel weer even wennen zijn. Dankjewel!

  12. Ik wil alleen even zeggen dat ik super veel respect voor je heb! Wat knap, dat doe je toch maar mooi even 🙂 Héél erg veel succes en misschien (hopelijk mag je dat ervaren) ook plezier 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven